Onze oudste kat, Gompie dus, is inmiddels 18!

Hier ligt hij lekker te pitten in het hooi in de ren (die m'n katten delen met twee konijntjes).

Zo'n twee weken geleden was hij ziek! Hij heeft bijna een week niet willen eten. Gelukkig pikte hij het wel dat ik hem "dwangvoederde". Zijn neusje zat verstopt en hij had keelontsteking.

Dat betekende antibiotica, bovenop de schildklierpillen die hij al krijgt. Geen pretje....máár hij is er weer helemaal bovenop en gedraagt zich weer als een oude heer betaamt: hij slaapt, vooral!

Hij knuffelt graag even als ik langs hem heen loop én sinds hij ziek geweest is wacht  de wijsneus eerst even af of ik  naast de droge brokjes niet met wat lekker zachtvoer  tevoorschijn kom.....

Tja...

 

En wij zijn vooral blij dat hij weer lekker onze "ouwe Gomp" is!

Een bezoekje aan Ouwehand leverde dit mooie plaatje op van de witte leeuwen

Wat Vlekkie zoal doet? Nou, wat dacht je van voetballen......

 

 

Waar is nou die bal?

 

 

 

En met z'n tweeën kan het ook!

 

Hoi,

Nou, kleine Vlekkie is al snel gewend. En de rest vindt het ook prima.

Alleen wil Vlekkie graag spelen en dat vinden vooral mijn oude "opa's" (de andere katten dus)

minder leuk.

Gelukkig voor Vlek lopen er ook nog mensenwezens rond in huis.

De vier kids vinden het heerlijk om met haar te spelen. En maijn man en ikzelf ook.

Zelf vindt Vlekkie aanvallen een erg leuk spel. Ze grijpt je het liefst in de houtgreep.

Help...

Nou doet het bij haar nog niet zo'n zeer, maar ouwe Gomp doet het soms ook. (Als je te lang blijft aaien) En daar word je echt niet vrolijk van!

Gelukkig zie ik het bij Gomp wel aankomen...maar gekke Vlek doet het spontaan.

 

 

Ze is ook een ster in het zich verstoppen. In laatjes, kasten, achter het toetsenbord (in de computerkast dus) of onder de open haard. Ik check dan ook altijd of ik haar ergens ziet, voordat ik bijvoorbeeld de wasmachine aanzet....

 

 

 

 

Dit is de moeder van Vlekkie, met drie zusjes (geloof ik). Er was nog een hele zwarte, maar

die was al eerder vertrokken naar haar nieuwe adres.

Sinds gisteren hebben we er een nieuw huisgenootje bij.

Een kitten van de boerderij, zo'n acht weken oud.

Het is een prachtig "felix-poesje".

Maar ja, Felix is geen naam voor een meisje. En dus hebben we er Vlekje van gemaakt.

 

Het vrouwtje slaapt veel, speelt graag (tot grote vreugde van mijn kids), en vindt

de honden helemaal niet eng.

Ook de honden, tot mijn verbazing, vinden het prima.

Rakker neemt zelfs een soort beschermende houding aan.

 

 

Maar de katten moeten nog even wennen. En de kleine wurm ook aan hen!

 

Al snel nadat ik op mezelf ging wonen, kwamen er katten bij mij over de vloer.

De eerste was Puck, een schildpadje van de boerderij van mijn zus. Een lief poesje, die graag bij me was. Ze kreeg na een paar weken gezelschap van zwart/witte Moos. Moos was ons sphynxje.

 

 

Ze verhuisden mee, toen ik ging samenwonen. En Rambootje kwam er gezellig bij wonen.

Een heerlijk klein rood poesje.

 

Rambootje is nog geen eens een jaar geworden. Zowel zij, als Puck werden aangereden. Puck was toen drie. Omdat Moos uiteindelijk alleen over bleef, zijn we op zoek gegaan naar een kitten. Dat werd onze Gompie. Toen een klein hummeltje, inmiddels bijna 15 jaar later is hij groot én zwaar! (maar nog altijd lief!)

 

Omdat Moos een scheurtje in haar middenrif opgelopen had door ook al een ongeluk met een auto, haalden we er nog een speelkameraadje bij. Moos kon namelijk niet zo erg meer spelen, hoewel ze ook nog maar jong was. Uiteindelijk is ze dan ook gestikt. Toen was ze 5. Maar daarvoor deed asielzwervertje Koko haar intrede. Schuw, maar toch wel aandacht vragend.

 

Hier liggen Gompie en Koko bij elkaar. Na een verhuizing (en inmiddels alweer een paar jaar getrouwd) kwamen Muis en zijn broertje Dikkie bij ons.

 

Hier Dikkie, een zwart katertje en hieronder onze kleine Muis.

 

 

Ook Dikkie en Koko zijn slachtoffers geworden van aanrijdingen. Dikkie was pas een jaar en Koko is tien geworden. Gelukkig zitten mijn katten nu veilig in een ruime ren. Want het is vreselijk om afscheid te moeten nemen van zulke dierbare wezentjes.

De foto's zijn misschien niet allemaal even duidelijk, maar ik wilde ze toch even laten zien.

 

Hoi Kattenvrienden.

 

 

In de dierentuin zag ik deze prachtige kat lekker luieren in zijn hangmatje. Leek mij een leuk idee om ook in onze ren te hangen voor mijn kleinere formaatjes kat. Nou ben ik nog steeds niet zo crea geweest, maar ik wil nog wel het één en ander in de ren erbij zetten.

Gompie was al heel wat jaartjes een forse kat, maar ook Muis is uitgezwaard, nu hij niet meer los buiten loopt. Dus moeten we iets verzinnen als "kattengym". Maar dat zal wel voor "bejaarde" katten leuk moeten zijn.

Heeft iemand misschien leuke ideeën voor ons?

 

 

 

 

 

Muisje is het er niet mee eens dat Gompie bij hem op de bank komt zitten!

Dat wordt dus weer blazen!

Gompie kijkt het even aan. En is toen maar weer weggegaan...

 

 

Zoals jullie al weten delen mijn katten hun ren met mijn konijnen. (en soms met de honden, voordeel van zo'n combi ren/kennel). Overdag staat het deurtje van het konijnenhok open en kunnen de diertjes vrij rondlopen. Muisje zag ik bijvoorbeeld net in het konijnenhok liggen. Maar er gebeuren ook vreemdere dingen. Toen ik 's avonds eten ging geven was ik een konijn kwijt. Niet in het hok, niet in de ren. O nee, he, iemand de deur van de ren soms open gelaten? Maar wat bleek? Konijnen kunnen klimmen!!!!

De struik, waar ze al heerlijk van hebben zitten knagen, bleek ook een goede klimboom te zijn voor Pluisje. Mevrouw zat prinsheerlijk een stuk boven de grond, ín de struik! Ja, eronder had ik al wel gezocht, maar ERIN nog niet! Weten we dat ook weer!